پیام به دانشجویان ایران، ۵ اسفند ۱۴۰۴/۲۵۸۴

فرزندان دانشجوی عزیزم، دختران و پسران دلیر ایران؛ شما بازگشایی دانشگاه‌ها را به فریاد بلند ملت تبدیل کردید و پیوند محکم دانشگاه و ملت را نشان دادید. نشان دادید که ایران زنده است و اراده ملت خاموش‌شدنی نیست.

پدرم نزدیک به پنجاه سال پیش پیش‌بینی کرد که نسل‌های آینده درباره او و خدماتش چگونه قضاوت خواهند کرد. امروز شما به قضاوت تاریخ پاسخ دادید. روح او با دیدن بیداری و شجاعت و آگاهی فرزندان ایران برای بازپس‌گیری ایران آرام است.

تا زمانی که مردممان کشته می‌شوند، خواهران و برادرانمان با اعدام مواجهند، و مادران و پدران و همسران و فرزندانمان در سوگ‌اند — تا زمانی که این شب تاریک پایان نیابد و ایران از چنگ این رژیم اشغالگر آزاد نشود — هیچ‌چیز عادی نیست و مبارزه ما ادامه دارد.

بدانید که آینده متعلق به شماست؛ به شمایی که سکوت نکردید، به‌پاخاستید و ایستادگی کردید. با هم ایران را پس می‌گیریم و آن را از نو خواهیم ساخت.