پیام به مناسبت صدمین روز خیزش دی، ۳۰ فروردین ۱۴۰۵/۲۵۸۵

صد روز پیش، در هشتم و نهم ژانویه، میلیون‌ها ایرانی با آگاهی از بهایی که ممکن بود بپردازند به خیابان‌ها آمدند. بیش از ۴۰ هزار قهرمان آن بها را برای حیثیت، آزادی و رهایی ایران پرداختند.

زنان جوان در برابر نیروهای مسلح امنیتی روسری از سر برداشتند. دانشجویان سازمان یافتند، راهپیمایی کردند و در دانشگاه‌ها با مأموران لباس‌شخصی مواجه شدند. آموزگاران، وکیلان و کارگران دست از کار کشیدند. کسبه در همبستگی با مردم کرکره مغازه‌ها را پایین کشیدند. میلیون‌ها انسان عادی، شهر به شهر، کارهایی غیرعادی کردند؛ در نمایشی حماسی از اتحاد ملی.

رژیم با گلوله، بازداشت‌های گسترده، دادگاه‌های نمایشی و اعدام پاسخ داد. ایرانیان در برابر شرارتی غیرانسانی، شجاعتی فراانسانی از خود نشان دادند. بیش از ۴۰ هزار تن جان خود را فدا کردند.

هم‌میهنانم پا پس نکشیدند و شجاعت‌شان از آنِ تاریخ است. این نبردِ پایانی است و آنان آماده پیروزی در جنگ علیه جمهوری اسلامی می‌شوند. در این نبرد برای بازپس‌گیری میهن‌مان، تا روزی که آزاد شوند از پا نخواهم نشست.

امیدواریم که جهان در کنار ما باشد. چه باشد و چه نباشد، نبرد ما ادامه خواهد یافت و ایران را آزاد خواهیم کرد.