در نشست اندیشکده «شورای روابط خارجی» (۳ اکتبر ۲۰۲۵، واشینگتن):
این نشست با عنوان «آیا ایران، آیندهای دموکراتیک خواهد داشت؟» برگزار میشد، در پاسخ به پرسشی درباره فعالیتهایم برای تقویت صدای ملت ایران در مسیر رسیدن به آزادی: «نقش من نامزد شدن برای یک مقام سیاسی نیست. بلکه نقش من این است که بیشترین امکان را برای هممیهنانم فراهم کنم تا بتوانند خودشان را آزاد کنند و در نهایت از طریق صندوق رأی و از طریق همهپرسی تصمیم بگیرند که چه حکومتی را میخواهند؛ آن چیزی که من در نهایت مایلم جایگزین این دیکتاتوری مذهبی شود، یک حکومت سکولار و دموکراتیک است.»
مهمترین نکات این گفتگو:
* جاهطلبی هستهای رژیم ایران، بیش از یک تریلیون دلار به کشور خسارت وارد کرده است.
* اگر امروز به حرفهای نسل زد ایران گوش دهید، به نسلی که در سال ۵۷ انقلاب کرد، میگویند: چه خیال میکردید که ما را به این وضعیت گرفتار کردید؟ حالا چطور باید خودمان را از نتیجهی آن رها کنیم؟
* مردم ایران حق دارند بهدنبال عدالت باشند و روز حضور آنها در دادگاه خواهد رسید و مرتکبان و مسئولان جنایت باید پاسخگوی جنایاتشان باشند.
* مردم ایران غرب و آمریکا را برای فقرشان مقصر نمیدانند. آنها رژیم و همه کارهایی را که باعث شده به این مرحله برسند، مقصر میدانند.
* این رژیم علت اصلی فلاکت ماست؛ تنها با برچیدن آن فرصت شکوفایی ایران فراهم میشود.
* ایران نه عراق است، نه افغانستان؛ جامعه مدنی ایران، با وجود سرکوب، زنده و پویاست و ظرفیت اداره کشور را دارد.
* ما ایرانیان در نبرد با این رژیم هستیم و برای نجات خود آمادهایم سختیها را تحمل کنیم.
* ایران پس از جمهوری اسلامی میتواند با ارتقای پیمانهای ابراهیم به «پیمان کوروش»، به نقطه اتصال صلح در خاورمیانه تبدیل شود.
* ما از جهان آزاد همبستگی میخواهیم؛ همان همبستگی که کمونیسم را فرو ریخت و به آپارتاید پایان داد. اما آنچه تاکنون دیدهایم، جز مماشات و مذاکرات بیپایان با این رژیم نبوده است.
نسخه کامل این نشست را با زیرنویس فارسی میتوانید در زیر ببنیید:
